สุขกับธรรม

อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา… “รู้”หรือไม่

-เราเศร้าโศกเสียใจกับอะไรต่างๆนาๆ แต่เราไม่เคยนึกถึงว่า ในอดีตเราได้เคยเสียใจมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน….แต่เราก็ยังเสียใจไปเรื่อยๆ
-เราดีใจสุขใจกับอะไรต่างๆนาๆ แต่เราไม่เคยนึกถึงว่า ในอดีตเราได้เคยดีใจสุขใจมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน….แต่เราก็ยังดีใจสุขใจไปเรื่อยๆ
-เราอาจเห็นว่า ความเจ็บป่วยนั้นหากกินยาหาหมอแล้วก็หาย ทำให้ไม่ได้ระลึกถึงว่า มันหายไปแล้วเดี๋ยวมันก็มาอีก
-เมื่อความทุกข์มาหาเรา เราอยากหาทางทำให้มันสุข เมื่อความสุขอยู่กับเรา เราอยากให้มันอยู่ตลอดไป….ทำได้หรือไม่?
-เราใช้ชีวิตโดยคิดเรื่องต่างๆนาๆจนลืมไปว่า ทุกๆวินาทีอายุก็เพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน จะรู้ตัวอีกทีก็ผมหงอกขึ้น รู้ตัวอีกทีผิวหนังก็เริ่มเหี่ยวย่น หรือรู้ว่ามันเหี่ยวย่น แต่ไม่รู้ว่ามันก็เหี่ยวย่นอยู่ตลอดเวลาไม่ต้องรอให้อายุถึงเลข 4 เลข 5 นำหน้า
-เราทำกิจกรรมต่างๆเพื่อให้ชีวิตดำเนินต่อไป อยากได้ แก่งแย่ง โดยไม่ใส่ใจว่า ถึงอย่างไรก็ตาม ความตายก็จะมาถึงเราอย่างแน่นอน
-เราบังคับความคิดตัวเองได้หรือไม่ว่าให้คิดแต่สิ่งดี
-เราบังคับตัวเองได้หรือไม่ว่าให้พูดแต่สิ่งมีประโยชน์
-เราบังคับตัวเองได้หรือไม่ว่าให้ทำแต่สิ่งดี
-ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง
…………………………..
ทุกสิ่งทุกอย่างมันเป็นทุกข์ด้วยตัวมันเองมาตั้งแต่แรกแล้วจะหาทางพ้นทุกข์ได้หรือ????
เราเกิดมาพร้อมๆกับก้อนทุกข์ แล้วจะพ้นทุกข์ได้อย่างไร????
…..ก้อนทุกข์ก้อนหนึ่ง ถึงจะตัดออกเป็นก้อนเล็กๆเท่าอนุภาคไหน อย่างไรก็คือก้อนทุกข์
…………………………..
- ถ้าเราไม่รู้ว่าแท้จริงแล้ว นี่คือก้อนทุกข์ เราก็จะหาทางทำให้ก้อนทุกข์นี้เป็นสุข ทำอย่างไร ก็ทำไม่ได้
- แต่ถ้าเรารู้ว่าแท้จริงแล้ว นี่คือก้อนทุกข์ เราก็จะไม่หาทางทำให้ก้อนทุกข์นี้เป็นสุข ก้อนทุกข์มันก็ทุกข์ของมันอย่างนั้น แต่เราจะเป็นสุข เพราะเราไม่ได้ผูกติดกับก้อนทุกข์

รู้ทุกข์ก็ไม่อยากละทุกข์ เพราะทุกข์ไม่ใช่เรื่องของเรา